Eski Laptopta 14 Kişilik Yapay Zekâ Ekibi Kurmak: Hermes Agent ve Rol Dağılımı

3. bölümün sonunda blog ayağa kalkmıştı: Next.js, Payload ve PostgreSQL, iki konteynerde, tek bir compose dosyasında. Tarayıcıda ilk sayfa açıldığında içimden "tamam, bitti" dedim. Bitmemişti; asıl iş o an başlıyordu.
Bir blog kurmak, dükkân açmaya benziyor. Tabelayı astınız, rafları dizdiniz; peki rafları kim dolduracak? İçerik yazılacak, SEO yapılacak, görseller hazırlanacak, kod güncellenecek, sunucu izlenecek. Yıllardır web işinin içindeyim; bu listedeki işlerin hiçbiri bana yabancı değil. Ama hepsini aynı anda, düzenli ve tek başıma yapmaya kalksam yetişemeyeceğimi de çok iyi biliyorum. Bu yazı tam bu noktada başlıyor: evdeki eski laptopa kurduğum 14 kişilik yapay zekâ ekibim, yani Hermes Agent.
Önceki bölümleri kaçırdıysanız kısa özet: 1. bölümde eski laptopu güvenli bir sunucuya çevirdik, 2. bölümde tek bir port açmadan yayına aldık, 3. bölümde de blogu Docker ile kurduk.
Bir de dürüstlük notu, önceki bölümlerdeki gibi: bu yazının ilk taslağını ekipteki yazar ajan çıkardı, ben okuyup düzelttim. Yani şu an okuduğunuz metin, anlattığım sistemin bir ürünü.
Neden tek bir yapay zekâ değil de 14 ajan?
"Her şeyi bilen asistan" masalı
Aklınıza gelen ilk fikir muhtemelen benimkiyle aynı: tek bir güçlü model kur, "sen hem kod yaz, hem blog yaz, hem görsel hazırla, hem de sunucuyu yönet" de, işi bitir. Kâğıt üzerinde çok cazip. Tek pencere, tek konuşma, tek fatura.
Ben de öyle başladım. Ve şunu çabuk öğrendim: bir modelden her şeyi istediğinizde, hiçbir şeyi tam istediğiniz gibi alamıyorsunuz.
Bağlam çorbası
Bunun teknik bir sebebi var. Model, konuşmadaki her şeyi aynı masada tutuyor; buna bağlam (context) deniyor. Masaya bir yandan kod, bir yandan makale taslağı, bir yandan sunucu notu, bir yandan da görsel tarifi yığdıkça masa çorbaya dönüyor. Model neyin hangi işe ait olduğunu karıştırmaya başlıyor ve uydurma, yani hallucination, ihtimali tavan yapıyor.
Bunu ajans tecrübesi olan herkes bilir: bir çalışana aynı gün hem metin yazdırıp hem fatura kestirip hem de sunucu taşıtırsanız, akşam üçünden de yarım iş alırsınız. Yapay zekâ da bu konuda bizden pek farklı değil.
Ajans gibi düşünmek: herkes kendi masasında

Çözüm, insan ekiplerinde yıllardır işe yarayan şey: uzmanlaşma. Hermes'i küçük bir dijital ajans gibi kurdum. Ekipte şu tür roller var:
- `dev`: kodu yazan.
- `writer`: metni yazan.
- `visual`: görselleri üreten.
- `review`: her işi denetleyen.
- `admin`: yönetim paneline giren.
- `social`: sosyal medyaya bakan.
Toplamda 14 uzman profil var. Hepsini tek tek saymayacağım; mantık bu altısında zaten görülüyor.
İşin püf noktası şu: her profilin sistem prompt'u, yetkileri ve araçları (tools) farklı. Yazarın koda erişimi yok; şu an bu satırların ilk hâlini yazan ajanın da yok. Görselcinin sunucuya erişimi yok. Her ajan yalnız kendi tezgâhını görüyor, yandakinin tezgâhına uzanamıyor.
Bunun iki faydası var. Birincisi, her ajanın kafası sade kalıyor; yalnız kendi işiyle ilgili talimatı okuyor, o yüzden daha tutarlı çalışıyor. İkincisi, bir şey ters giderse hasar o ajanın alanıyla sınırlı kalıyor. Metin yazarı ne kadar kafayı yerse yesin, veritabanını silemez; çünkü o kapının anahtarı ona hiç verilmedi.
Bir ipucu da vereyim: bir ajana ne yapacağını yazmak yetmiyor, ne yapmayacağını da yazmak gerekiyor. Örneğin yazar ajanın talimatında açık bir "yapmadıkların" listesi var: yayın yapmaz, panele yüklemez, kod yazmaz, görsel üretmez. Kulağa gereksiz gibi geliyor, ama bu satırlar olmadan iyi niyetli bir ajan "madem buradayım, şunu da halledeyim" diye başkasının işine girişebiliyor. Sınırı ne kadar net çizerseniz, ekip o kadar az birbirinin ayağına basıyor.
Doğru işe doğru model: kota ve maliyet dengesi

Ekibi kurunca ikinci soru kendiliğinden geliyor: herkes aynı modeli mi kullanacak? Cevabım net: hayır. Her işe en pahalı modeli vermek, fotokopi çektirmek için kıdemli mimarı çağırmak gibi. İş olur, ama ne gereği var?
Benim dağılımım kabaca şöyle:
- Ağır muhakeme (kodlama, mimari kararlar): güçlü modeller, yani Claude Opus ve Sonnet.
- Rutin işler (dosya düzenleme, formatlama, haber tarama): hafif ve hızlı model, Claude Haiku.
- Görsel üretimi ve bağımsız araştırma: açık kaynak ya da özelleşmiş motorlar; Flux, Venice, DeepSeek.
Sonuç: kota erken tükenmiyor, yapay zekâ maliyeti de elektrik faturası gibi sessiz sessiz şişmiyor. Hafif model rutin işi çoğu zaman hem daha hızlı hem de yeterince iyi bitiriyor; güçlü modeli de gerçekten düşünmesi gereken işe saklamış oluyorsunuz.
Benim önerim şu: işe güçlü modelle başlayın, hangi işlerin rutin olduğunu görün, sonra o işleri tek tek hafif modele kaydırın. Bu liste bir kere yazılıp bırakılmıyor; benimki de zamanla değişiyor.
Bayrak yarışı: bir iş ekipte nasıl akıyor?

Uzman ajanlar tek başına güzel, ama asıl sihir orkestrasyonda. Benim kafamdaki resim bir bayrak yarışı: her koşucu kendi etabını koşuyor, bayrağı bir sonrakine verip çekiliyor.
Bir blog yazısı ya da tweet süreci örneğin şöyle akıyor:
- Haber/araştırma ajanı (`core_venice_agent`) veriyi toplar. Konuyla ilgili ne var, ne yok, onu derler.
- Yazar ajanı (`hakankurtcom_writer`) taslağı çıkarır. Araştırmanın tamamını değil, kendine devredilen özeti alır ve yazmaya odaklanır.
- Denetçi ajanı (`core_review`) kelime ve karakter sınırını, doğruluğu kontrol eder. Uymayan bir şey varsa işi geri gönderir.
- Admin ajanı (`hakankurtcom_admin`) taslağı CMS paneline işler. Taslak olarak; yayın düğmesi onda değil.
Buradaki "bayrak", bir koşucunun bir sonrakine bıraktığı kısa teslim notu. Kim ne yaptı, çıktı nerede, sıradakinin neyi bilmesi lazım. Böylece her ajan, önceki ajanın bütün konuşmasını değil, yalnız işine yarayan kısmı alıyor; bağlam çorbası burada da önlenmiş oluyor.
Bunun bana kazandırdığı şey basit: artık kurye değilim. Eskiden bir ajanın çıktısını kopyalayıp ötekine yapıştırır, "bitti mi" diye başında beklerdim. Şimdi bayrak kendi kendine el değiştiriyor. Şunu da altını çizerek söyleyeyim: bayrak yarışı insanı aradan çıkarmıyor. Karar hâlâ bende; yalnız gereksiz bekleme ve kopyala-yapıştır bitiyor.
Güvenlik: yetkisiz ajan güvenli ajandır

14 kişilik bir ekip kurunca akla haklı bir soru geliyor: "Bu kadar ajana sunucunun kapısını açmak tehlikeli değil mi?" Açarsanız tehlikeli. Ben açmadım.
1. bölümde laptopta yetkisiz bir hermes kullanıcısı açmıştık. Bütün ekip onun altında çalışıyor. Kurallar kısa:
- Hiçbir ajan root değil, hiçbirinin
sudoyetkisi yok. - Kritik kapılar insan onayına bağlı: yayınlama, silme, deploy ve şifreler. Ajan hazırlıyor, son düğmeye ben basıyorum.
- Hiçbir ajan canlı siteye kendi başına yayın yapmıyor. İş panele taslak olarak giriyor; yayın kararı bende.
Neden bu kadar katıyım? Çünkü ajanlar da hata yapıyor. Üstelik internette okudukları bir sayfaya gizlenmiş bir talimatı, size ait bir komut sanabiliyorlar. Bu yüzden benim sistemde web sayfalarındaki içerik ajanlar için veridir, komut değil. Root'u olmayan bir ajan en kötü ihtimalle kendi alanında bir dosyayı bozar; root'u olan bir ajan sunucuyu yer.
Ajansta da stajyere, ne kadar yetenekli olursa olsun, kasanın anahtarını ilk gün vermezsiniz. Ben ajanlarıma hiç vermiyorum. Her seferinde bir onay vermek biraz yavaşlatıyor; bu rahatlıktan bilerek vazgeçtim.
O an: her şeyi tek ajana yaptırmaya çalıştığım akşam
İtiraf edeyim, bu dersi kitaptan değil, kafayı duvara vurarak öğrendim.
İlk denemede tek bir ajana her şeyi yüklemiştim: blog yaz, görseli tarif et, kodu düzelt, sunucuyu kontrol et. Her yeni iş için komut istemine (prompt) bir paragraf daha ekliyordum. Bir noktadan sonra o prompt'u açıp okuduğumda ben bile ne istediğimi bulamıyordum. Ajan da haklı olarak şaşırıyordu: blog yazısının ortasına kod notu sıkıştırıyor, kodun yorum satırlarına blog tonu bulaştırıyordu.
Bütün bir akşam bununla boğuştum. Bir ara ekrana bakıp "ben ne yapıyorum" dedim. Kendime asistan kurayım derken, asistanın asistanı olmuştum.
Sonra geri çekildim ve yıllardır bildiğim şeyi yaptım: işi böldüm. Yazar yalnız yazsın, denetçi yalnız denetlesin, panele de yalnız admin girsin. Her birine kısa, net, tek işe odaklı bir talimat yazdım.
İlk bayrak yarışını izlediğim anı hâlâ hatırlıyorum. Bir iş yazardan çıktı, denetçiye gitti, oradan panele taslak olarak düştü. Ben hiçbir şeyi elle taşımamıştım; yalnız en sonda onay verdim. Önce gerçekten şaşırdım, "bu kadar mı?" dedim. Hemen arkasından da derin bir rahatlama geldi: o uzun prompt'u bir daha açmak zorunda değildim.
Bilgi kutusu
- Ajan sayısı (profil): 14 uzman profil
- Mimari altyapı: Hermes Agent (açık kaynak)
- Çalışma modeli: Rol tabanlı uzmanlaşma ve bayrak yarışı
- Güvenlik yetkisi: Sudo yok, root yok, onay kapıları var
Ne öğrendim?
- Her şeyi yapan ajan hiçbir şeyi iyi yapamaz. Uzmanlaşma şart.
- Doğru işe doğru model. Her satır için en pahalı modeli çağırmayın.
- Yetkisiz ajan güvenli ajandır. Ajana root şifresi verilmez.
- Bayrak yarışı insanı aradan çıkarmaz. Gereksiz beklemeyi ve kopyala-yapıştırı bitirir.
Sonuç
Tek bir "süper yapay zekâ" yerine küçük, dar yetkili, uzman bir ekip kurdum. Hepsi evdeki eski bir laptopta çalışıyor, hiçbiri root değil ve en kritik düğmeye hâlâ ben basıyorum. Fark şu: artık bir blogu tek başıma yürütmüyorum, bir ekibi yönetiyorum.
Siz de benzer bir şey kurmayı düşünüyorsanız, benim tavsiyem küçük başlamanız: iki üç rolle başlayın, bayrağı aralarında gezdirmeyi deneyin, ekip kendiliğinden büyüyecek.
Bir sonraki bölümde: Kanban panosu ve Telegram üzerinden ekibi yönetmek; yani terminal açmadan ajans işletmek. Yakında yayında.
FAQ
Neden tek ajan yerine 14 ayrı profil? Tek modele her şeyi yaptırdığınızda bağlam karışıyor ve uydurma riski artıyor. Her işe ayrı sistem prompt'u, yetki ve araç seti veren uzman profiller daha tutarlı sonuç veriyor; bir ajan hata yaptığında etkisi de kendi alanıyla sınırlı kalıyor.
Ajanlar sunucuda root yetkisine sahip mi? Hayır. Hiçbir ajanın root'u ya da sudo yetkisi yok; hepsi yetkisiz bir kullanıcı altında çalışıyor. Yayınlama, silme, deploy ve şifre gibi kritik işler insanın açık onayına bağlı.
Farklı modellerin birlikte çalışması maliyeti nasıl düşürür? Ağır muhakeme gerektiren işlere güçlü, rutin işlere hafif ve hızlı model verirsiniz. Her işte en pahalı modeli kullanmadığınız için kota daha geç tükenir, maliyet kontrol altında kalır.
Ajanlar doğrudan canlı siteye yayın yapabilir mi? Hayır. Ajan taslağı hazırlayıp panele taslak olarak işler; yayın kararı ve son düğme insanda. Bu bilinçli bir güvenlik tercihi.
Kaynaklar
- Hermes Agent belgeleri: https://hermes-agent.nousresearch.com/docs
- Önceki bölümler (hakankurt.com): Bölüm 1, Bölüm 2, Bölüm 3